mert güller

3,5

// Ben normal değilim. Neden bunu söyledim. Çünkü bil istedim.

Normality is death. Evet bu toplum için de böyle kabul edilebilir ama bence ayrıca bana özel bir anormali söz konusu. Şiddete meyalim var. Özellikle de alkollüyken. Çoğu zaman da zihinsel bir şiddet bu. Dikenli tellerle çevrili kelimeler kullanırım. Dark side’ım ortaya çıkmasın diye. Bilemezsin alkol ne büyük bir problem. Dikenli tellere sarılı o kelimeler ağzımdan çıkarken, ciğerlerimden geçiyor, soluk borumu, ağzımı, dilimi yırtıyor hep. Gerçekten seninle özel bir alakası yok. Kime olsa giden kelimeler, bende hep aynı kanamaları tetikliyor. O yüzden yalandan gerçek kalmaya çalışıyorum. Kimseye hiçbir koşulda hayır diyemememin sebebi de temelde bu. Sırf o dikenli tellerin çiziklerinin savmasını günlerce beklemeyeyim diye, boş vermeyi doldurdum bardağıma. Ertesi günkü yarı pişmanlıkla bezeli kasık ağrılarım, nasılsa geçiyor birkaç saate, her türlü. Ben seninle fazla sevişirim, fazla konuşmayı tercih etmezsem gerçekten. Ah ikisi de fena acı. Ama seninle sevişemem. Etkilendiğim çok aşikar olur. Kötü bir his bu, varoluşuma ters.

// Ya o varoluş, devinimli-değişken birşeyse? Ya da kendi yaratmaya çalıştığın bir ilüzyonsa? Bak yarattığın bile diyemedim.

// Siktir git bu konudan.